متصل به طناب احساس - آن شراب مگر چند ساله بود

... همیشه متصل به طناب احساس صعود برایم آسانتراست تا قله خواستن , چشمانم بی حد صادقند ای کاش دلم


	آن شراب مگر چند ساله بود یک قاب عکس کهنه ترا جیغ می کشد لعنت به هر چه خاطره تلخ... آمدی↓ به خاطرم بیاوری از سال کم شدم از این 1362 تا زدی↓ به سیم آخری که تو را برق می گرفت * ... سلام به شما همیشه های عزیز با اجازه می خواهم اول چند تا مطلب را بگویم بعد بروم سر اصل مطلب یعنی شعر!!! مطلب اول : جایی که یار ما به شکر خنده دم زند ای پسته کیستی تو ؟! خدارا به خود مخند مطلب دوم: می خواهم یک سه نقطه"..." به حروف "الفبای خودم" اضافه کنم . در ادبیات من که سه نقطه کاربرد های زیادی دارد، شما چه طور؟ مطلب سوم: کسانی که نجمه زارع را می شناسند می دانند که 29 آذر ماه 1361 سالروز تولد نجمه است. شاعران استان فارس قرار است بعد مراسمی که با حضور این عزیزان در 25 آبان به یاد مرحوم" امین پور" برگزار شد، یک بار دیگر شال و کلاه کنند و به کازرون بیایند اینبار به بهانه نجمه خواهند آمد. مطلب چهارم: این روزا خیلی دلتنگ عمویم می شوم ...کاش بود،کاش که شعرهایم را می شنید و ... کاش بود و شعر می خواند مثل همیشه با آن کشیدگی ممتد " الف"ها... هستم ولی من نیستم ای جان بگو من کیستم در خانه آ یینه ها هم هستم و هم نیستم گه نور و گاهی ظلمتم پایان ندارد حیرتم پیدا نشد گوید کسی من از کجا و کیستم دیو است درمن یا ملک دل مانده در مرداب شک گاهی فرشته می شوم گاهی همان ابلیستم هم خاک و آب و آتشم هم گردبادی سر کشم گه قلب و گاهی بیغشم در این میان من چیستم ای روح نا پیدای من پیدای در فردای من کی می شوم بیدار از این خوابی که در آن زیستم آیینه زادم از عدم در این سرابستان غم افتاده همچون سایه ای در پای هستی نیستم* مطلب پنجم: این پست قرار بوده که مال 27 آذر باشه... 27 آذر 1362 مطلب ششم: ... و این هم مثنوی خودم و خواهش همیشگی من از شما که نقد و نظر فراموش نشود. در کنار من نشستی دور دور از... دیگران سر نوشت این بود... اماپس نکش با من بمان دست سردم را دوباره توی دستت جا بده آن وجود گرم را پنهان نکن یکجا بده آسمان تا آسمان کولی کشان باد را می روم تا بینهایت این همه بیداد را من تو را گم کرده ام در مثنوی ، گیجم هنوز این همه آن چشم هایت را به چشم من ندوز تو شکایت که چرا "این نیست ، آن یک هست که" من به تو گفتم "عزیزم، مصلحت این است که" تو نمی خواهی بفهمی معنی این جمله چیست؟ هیچ کس را هیچ وقتی تو نمیفهمی که کیست این روایت را ادامه می دهم من خسته تر چشم خواب آلوده ی تو می شود هی بسته تر ■ ■ ■ زندگی دارد کنار مرگ می رقصد، نخواب یک نفر این جا به حد مرگ می نوشد شراب یک نفر این جا کنار یک نفر زانو زده شب که گویا تا ابد در آسمان پهلو زده باد می آید ولی آهسته می نالد که من بشنوم این شیونش را تسلیت گوید به من سبزی فصل بهاری که زمستانی شده پای بست خانه ای که رو به ویرانی شده خاطری غمگین و محزون می شوم از رفتنت چشم امیدی به در، در حسرت برگشتنت یک زمستان سراسر برف و من یک بچه موش می کشم سنگینی این برف ها را روی دوش ■ ■ ■ در کنار من نشستی دور دور ازهر غمیم سر نوشت اما حسادت می کند که با همیم... .................................................................... * شعر از گلناز میر حسینی1 * شعر از نصراله مردانی2 سلام من هم میخواستم مثل دوستان عزیز شاعرم سه ماه یک بار به روز شوم ولی حیفم آمد این خبر مهم را به جامعه ادبیات ندهم اونم اینکه بلاخره نشریه فرهنگی-ادبی ایرانشهر با همه مشکلات و موانعی که پیش روی داشت چاپ شد و آماده استقبال گرم شما دوستان شاعران منتقدان نویسندگان و ادب دوستان ایران است. خب این یه تیکه از صحبت های آقای رضا صحرایی(پارسا ) بود که در مورد نشریه در وبلاگشان نوشته اند نشریه فرهنگی _ادبی ایرانشهر که تا چند هفته دیگه شماره چهارم آن بیرون می آید. بیننده ی عزیز شیرازی و استان فارسی و هر کجایی وبلاگ من ... اگر مطلب وشعر و ...برای چاپ دارید می توانید آن را برای نشریه ارسال کنید.برای اطلاعات بیشتر به آدرس زیر مراجعه فرمایید: http://www.sheremaryam2.blogfa.com/ وبلاگ ستیغ سخن هر هفته با گزارش حافظ خوانی بروز است ببینید \|+\| نوشته شده توسط سمیه مردانی در چهارشنبه بیست و یکم آذر 1386 \|